Schaatsen - In het Triavium te Nijmegen kwam donderdag 23 maart nog éénmaal de Nederlandse Olympische Equipe bijeen. Onder het motto “25 Days after Torino” kregen groepen medewerkers van alle sponsors in Turijn en de winnaars van de Robijntje gelukwensactie een bedankje voor hun steun.

Het was omstreeks half één toen we een groot oranje spektakel al van een afstandje zagen. Voor de ingang van de schaatsbaan stonden grote hekken en was er een bobstart nagebouwd, nog niet wetend waarvoor. Toen we nog maar net binnen waren werden onze handen al meteen volgestopt met oranjespulletjes.

NOS-commentator Frank Snoeks praatte de gehele dag aan elkaar en wist de humor er gelijk goed in te brengen. “Jullie hadden waarschijnlijk allemaal Mart of Ria verwacht, maar ze konden allebei niet vanwege persoonlijke redenen. Daarom zal ik ze toch een beetje hier laten zijn.” Hierop trok hij één van Mart Smeets’ stijlvolle wollen truien aan en verwees nog even pijnlijk naar de escapades van de twee. Onder leiding van Eddy Verheijen, chef de mission van de NOC*NSF, kwam de gehele Olympische ploeg en konden de clinics beginnen.

In de prachtige ijshal was boven de tribunes een schaatsring aangelegd. De aanwezige winnaars kregen twintig minuten schaatsles van sprinter Erben Wennemars.

Erben Wennemars

Hij besteedde vooral aandacht aan het remmen en de startprocedure. Beorn Nijenhuis kwam nog even helpen met het uitleggen van de Amerikaanse-start en zelf had hij ook nog een start uitgevonden. Met zijn Canadese-accent legde hij uit dat de nieuwste start, de liggende start was.

Gretha Smit is natuurlijk een vrouw van het langebaanschaatsen en zij legde ons dan ook uit wat de beste houding is. Die houding heb je als je door je knieën gaat en je tenen, knieën en kin één lijn zijn. Toen we ook dat onder de knie hadden, kwam een moeilijker onderwerp. In de bochten overstappen, ofwel, met je ene been over je andere in de bocht. Als oefening mochten we aan mevrouw Smit hangen om het overstappen te leren. Met mijn grote lichaam trok ik de Warmenhuizenaar bijna omver. In de rondjes daarna ging ik echter zelf onderuit onder toeziend oog van Gretha.

De schaatsers konden opgezocht worden, want de clinics waren afgelopen. Het was tijd voor handtekeningen en foto’s. Alleen gouden medaillewinnares Marianne Timmer en bronzen plakwinnaar Mark Tuitert waren niet aanwezig van de Olympische Schaatsers. Zeer geliefd waren natuurlijk Ireen Wüst en Sven Kramer, maar ook om de andere sporters

Annette Gerritsen

zwermden de mensen heen. Het was tijd voor wat echte actie. De schaatsers hadden zich in hun pakken gehesen en lieten de aanwezigen zien wat schaatsen is. De mannen en vrouwen wisselden van tempo af, ook Bob de Jong deed nog even mee. Hij had namelijk meer oog voor curling en bobsleeën, waar ook Rintje Ritsma geheel ‘toevallig’ te vinden was.

Het einde van de dag naderde, maar we hadden nog steeds niet de man ontmoet, waardoor we in Nijmegen waren. De winnaars hadden deze dag in het Triavium gewonnen, omdat ze een gelukwens gestuurd hadden naar Carl Verheijen. De Leusdenaar was met twee bronzen medailles uit Turijn teruggekeerd naar Nederland en hij kwam ons persoonlijk een medaille uitreiken en een boekje: ‘Effe knuffelen in Torino’.